Dyna lle roeddwn i yn Henffordd am y chweched tro mewn llai nag wythnos. Roeddwn i wedi cael mân broblemau efo'r cyfrifiadur - negeseuon fel 'service profile is damaged - please replace the service profile', feirws doeddwn i ddim yn medru cael gwared ohonno (er roedd y feirws dan reolaeth), methu cysylltu efo'r dreif 'back-up' ac yn y blaen. Doeddwn i ddim eisiau mynd trwy'r holl hunllef o drio cael sens allan o 'Tiny Computers' a gan fod Windows xp newydd dwad allan ac roedd PC World yn cynnig ei lwytho a hefyd ar yr un pryd siecio'r cyfrifiadur am bris rhesymol, ffwrdd â fi i Henffordd.

Wrth gwrs fel mae'n digwydd mor aml unwaith dach chi'n dechrau does 'na ddim stop. Mae PC World wedi bod yn arbennig o dda ond, fel ron i'n dweud roeddwn i yna am y chweched tro. Roeddwn i wedi gadael y ty heb frecwast felly es i i'r caffi yn Sainsbury's am goffi, ffrei yp a hanner awr i ddarllen y papur. Roedd y brecwast yn iawn er nad oedd y selsig wedi cael eu coginio llawer, dw i'n meddwl ei bod nhw wedi stemio'r bacwn (ond dyna ni efallai fod nhw'n meddwl bod y dull yna yn fwy iachus na ffrio). Roedd melyn yr wy yn agos i fod yn galed ond dim cweit ac roedden nhw wedi fylcaneiddio'r gwyn yn berffaith. Roedd y bîns yn grêt.

Roedd y brecwast wedi ei orffen a'r coffi bron wedi ei yfed i gyd a finnau yn ddwfn mewn rhyw erthygl pan glywais i lais o' mlaen.

"Scuse me, is this seat taken?" Edrychais i fyny a gweld dyn ifanc efo'i law ar y gadair gyferbyn.

"No." Medda fi, yn meddwl efallai ei fod yn brin o un gadair wrth ryw fwrdd arall. "Help yourself."

A rhywsut, o nunlle daeth dwy hen wraig, sâl eu golwg a phloncio eu hunain cyferbyn â fi. Yn amlwg roedd y dyn ifanc yn meddwl am eistedd wrth fy ochr a gan mai wal oedd ar fy ochr arall na faswn i wedi medru dianc.

Gan feddwl efallai fod 'na brinder o fyrddau mi nes i godi i fynd ac, wrth godi, dal llygad dynes oedd yn eistedd ar ei phen ei hun ar y bwrdd arall, hithau yn gwneud ystumiau i ddangos ei bod hi wedi synnu efo'r holl beth. Wrth gerdded tuag at y drws ac edrych o gwmpas sylweddolais fod llawer o'r byrddau yn wag. Tybed pam oedden nhw eisiau eistedd wrtha i? Efallai oedden nhw'n regiwlars ac eu bwrdd nhw oedd hi, dwn i ddim. Ond eto efallai fod gen i ryw fath o ffors magnetig.

Mae'n debyg na fydda i byth yn gwybod yr ateb.

O wel.

May the ffors be with you! Ciaou.